Aikido studiuje się w keikogi – tradycyjnym stroju japońskim nazywanym kimonem, które składa się z bluzy – uwagi, spodni – zubon i pasa – obi. Strój mistrza różni się od uczniowskiego o szerokie spodnie – hakama. Niezbędne są również klapki – zori, które pozwalają utrzymać higienę stóp przed wejściem na matę – tatami. Obecnie w aikido niejednolicie określone są warunki możliwości ćwiczenia w hakama powodem są podziały na federacje, organizacje, stowarzyszenia i akademie, gdzie występują niejednolite wymagania. W Polskiej Unii Aikido, spodnie hakama nosić można od stopnia mistrzowskiego 1 dan.

Poniżej kilka wskazówek odnośnie przestrzegania zasad etykiety stroju i wyglądu:

Przede wszystkim do dojo (na tatami) wchodzi się bez butów na boso, wcześniej zostawiając w ubocznym miejscu klapki. Ważne jest więc, aby przed treningiem zadbać o higienę ciała, a szczególnie stóp. W dojo zabronione jest przebieranie się, należy to zrobić w szatni. Strój dobieramy tak, aby nie krępował ruchów, szczególnie gramatura kimona dla dzieci powinna być jak najmniejsza (zbyt grube kimono krępuje ruchy). Dbaj o swój strój treningowy. Kimono zawsze musi być czyste, niewygniecione i bez nieeleganckich przetarć lub dziur. Jedno z pierwszych umiejętności, które powinien posiadać początkujący aikidoka to samodzielne wiązanie pasa. Wszelkie poprawki stroju w czasie treningu wykonywane powinny być w ustawieniu bokiem do kamiza. W czasie treningu nie powinno się mieć założonego zegarka i jakichkolwiek ozdób. Istotne jest obcinanie paznokci, by nie skaleczyć innych (rany po paznokciach długo się goją i zostawiają blizny). Normą jest również związywanie długich włosów. Z szacunku do wartości budo (7 cnót samuraja) najstarszy rangą uczeń – senpai ma honor złożyć hakama swojego mistrza. Aby tego dokonać siada po treningu w seiza koło sensei i czeka, aż ten poda mu hakama.

 

 

 

Translate »